Wiersz zapomniany

Uwielbić własną młodość

ten wyraz zapamiętałości w powadze

że jakieś przyrzeczenie jakaś pewność

się spełni

Wspaniała gładka skóra otwarty umysł

ciekawość niewiadomego

i pewność że nam ono przypadnie

Skąd ta duma

skąd ta czułość dla świata

i to oddalenie które daje siłę

Wszystko przewidziane

żadnego zaskoczenia bólem

Jeżeli smutek-a jest- to jak mgła

To co trwa niknie w niej tylko z pozoru

Odwołana gra

Ile wytrzymasz

ile potrafisz nie zdobyć ale odrzucić

Julia Hartwig

Po

Wiersz o wyzwoleniu, o stopieniu się z chwilą... . Piękny.

"Po"

Opadły ze mnie poglądy, przekonania, wierzenia,

opinie, pewniki, zasady,

reguły i przyzwyczajenia.

Ocknąłem się nagi na skraju cywilizacji,

która wydała mi się komiczna i niepojęta,

Sklepione sale pojezuickiej akademii,

w której kiedyś pobierałem nauki,

nie byłyby ze mnie zadowolone.

Mimo że jeszcze zachowałem

kilka sentencji po łacinie.

Rzeka płynęła dalej przez dębowe i sosnowe lasy.

Stałem w trawach po pas, wdychając dziki zapach

żółtych kwiatów.

I obłoki. Jak zawsze w tamtych stronach,

dużo obłoków.

Nad Wilia, 1999
Czesław Miłosz


Zamówiłam "Cząstki elementarne" by Michel Houellebecq. Simply can't wait ... .

Miroczarowanie :)

Zachwycam się poezją Mirona Białoszewskiego.
Cóż za cudny słów twórca.

.
Mironczarnia

męczy się człowiek Miron męczy
znów jest zeń słów niepotraf
niepewny cozrobień
yeń
.

A do mnie chyba wraca ... pomysłowatość.
Myśli układają się w słowa.
Nareszcie!